قلم سفید

ناامني! ناامني! ناامني!

هر جا كه پا مي‌گذاري اول به چشمايت خيره مي‌شوند و بعد قد و بالايت را بر انداز مي‌كنند و سپس آشكار را فكر مي‌كنند كه چگونه مي‌توانند دست به سوي هستي‌ات دراز كنند.

انگار نه آدم، كه لقمه‌اي هستي كه در زمين راه مي‌روي، انگار وسيله‌اي هستي كه بي‌چون و چرا بايد لذت ديگران را تامين كني.

عكس جواد را گذاشتم يك طرف و شيشه قرص ها را طرف ديگر.

...

برای خالی نبودن عریضه این داستان زیبا را که چند سال پیش در یک وبلاگ دیگر گذاشته بودم آوردم. داستانی از کتاب "سانتا ماریا" نوشته سید مهدی شجایی.

 7. قرداد با انگلیس و سرانجامی ناخوش

پس از خروج گاردان از ایران، هیأت انگلیسی که از مدت ها قبل در بوشهر منتظر چنین فرصتی بود با سرپرستی «سر هارفورد جونز» به همراه هدایای گرانبهایی از طرف «جورج سوم» عازم تهران شد.

بعد از مذاکرات طولانی در دربار ایران، معاهده ای در 25 محرم 1224 ه.ق برابر با 12 مارس 1809 میلادی منعقد شد که دو طرف تعهداتی را نسبت به هم می پذیرفتند. انگلستان متعهد شد تا زمانی که جنگ با روسیه برقرار است، سالی 160 هزار تومان جهت تجهیز قوا به ایران بپردازد و افسران انگلیسی آموزش سپاه ایران را به عهده بگیرند. ایران هم متعهد می شد که همه قراردادهای خود را با دول اروپایی به جز انگلستان را لغو کند و از حرکت هر نیرویی به طرف هند از طریق خاک ایران جلوگیری کند. این قرارداد به قرار داد «مجمل» معروف شد که بر اساس همین قرارداد، قرارداد «مفصل» در سال 1814 منعقد شد.

موارد تعهد فرانسه در مقابل ایران

1. ضمانت استقلال ممالک موجوده ایران

2. شناسایی حق حاکمیت ایران بر گرجستان

3. وعده بذل و مساعی کامل در مجبور ساختن روسیه به تخلیه خاک ایران در قفقاز و گرجستان و دخالت فرانسه در عقد عهدنامه صلح با روسیه

4. تدارکات توپ و تفنگ و صاحب منصب (افسر) به جهت آموزش سربازان ایرانی

نیروهای روس پیاده شده در سواحل گیلان به فرماندهی ژنرال «شفت» به سمت رشت پیشروی نمود. نیروهای محلی نیز به فرماندهی شخصی به نام «میرزا موسی لاهیجی» سازماندهی شدند و در دل جنگل های رشت در محلی به نام پیره بازار نیروهای روس را به دام انداختند.روسها به سختی و با دادن هزار کشته و برجا نهادن توپ های سنگین خود به سمت کشتی های خود فرار کردند.بعد از شکست روس ها در گیلان تاز سپاه ایران به سمت آذربایجان حرکت کرد و معلوم نبود اگر نیروهای مردمی در گیلان راه را بر روسها سد نمی کردند با این بی تدبیری دستگاه حاکمه چه بر سر تهران می آمد؟!شاید سر نوشت جنگ در همان سال دوم مشخص می شد!